Ponadczasowe czyli uniwersalne II
Uniwersalność dzieł sztandarowych dotyczy wyjątkowości Formy i Treści w nich zawartych i rozpościera się między wieloma przejawami: od opowieści do czystej sztuki, od maestrii wykonania dzieł renesansowego malarstwa do uproszczeń i ascetyczności niektórych współczesnych przejawów, od iluzji przestrzeni do rzeczywistej przestrzenności rzeźby lub obiektu, od malarstwa impastowo- laserunkowego do instalacji, od przedstawienia odrealnionego do gotowego przedmiotu, od malarstwa, rysunku i rzeźby do multimedialności i interdyscyplinarności.
Od sacrum do profanum, od piękna do brzydoty, od naśladownictwa natury do abstrakcji, od odrealnienia do reality i urealnienia maksymalnego, od planowania do wykorzystania przypadku, od emocjonalności do świadomości przez działanie intuicji , od subiektywnego do obiektywnego, od cykliczności do awangardy, od ekspresji artystycznej dzieci do świadomości geniusza itd..
Niezmienniki wszechczasów spinające te krańcowe zjawiska w sztuce to Kompozycja określająca Formę i przeżycie artystyczne.
Tej wyjątkowości Formy i może Treści przeciętny odbiorca nie dostrzega stosując swoisty snobizm. Tym samym odbiera to co wie. A mało wie. Tylko subiektywizm i tylko emocjonalność są jednak „przemijające” i nie wystarczające. Im więcej wiesz tym więcej czujesz mimo zasadzek rutyny. Intuicja, wiedza, postrzeganie i emocje przeplatają się u każdego specyficznie
Laik zachwyca się niektórymi dziełami na zasadzie dziwnego anarchistycznego sentymentu. Plagiatowo. Kabaretowo.
Etykiety
- Galeria autorska (130)
- Galeria jednego dzieła (43)
- Prace studentów i uczniów (124)
- Uporządkowane martwe natury (23)
- Wiedza o kulturze (29)
- Wiedza o sztuce (24)
- Wydarzenia (107)
- Wypowiedzi myślicieli (4)
- Zapiski osobiste (21)
- Zbierkowskie i okoliczne pejzaże (19)
- Życzenia (51)
niedziela, 19 marca 2017
poniedziałek, 13 marca 2017
Ponadczasowe czyli uniwersalne I
Co powoduje że dzieła wielkich artystów zachwycają maestrią wykonania i wieloma warstwami. Nie mamy na myśli tylko warstwy Treści związanej z literaturą, opowieścią, anegdotą. Nie mamy na myśli nagannego zjawiska, gdy ekscytuje tylko wartość handlowa dzieła i wyjątkowość życia twórców, czy samo istnienie cyganerii artystycznej. Zwłaszcza tego dzieła historycznie osadzonego w przeszłości i dotyczącego wielkiego nazwiska znanego artysty.
Co prawda często wartość dzieła ogólnie przyjęta nie musi się do końca pokrywać z wartością rzeczywistą- artystyczną, ale należy przyjąć, że to co jest uznane za wielkie takie właśnie jest. A różnice w ocenie wielkich dzieł czy kierunków są jednak drobne.
To oddziaływanie dzieł wielkich przeszłych i współczesnych a uznanych przez świadomość zbiorową (głownie przez specjalistów) następuje po czasie żywota twórcy lub istnienia kierunków i nurtów. Obiektywnie są te dzieła zweryfikowane mimo nie dostrzeżenia jakichś odłamów nurtów lub mniejszego docenienia niektórych twórców. To co w historii wartościowe należy uznać za takie właśnie. Jak może być bez wartości tak wysoce zorganizowane zjawisko jak tworzenie w przeszłości, po kolei, w wielu warstwach np. dzieł malarstwa renesansowego będących odbiciem nadprzyrodzonego i o nie wysłowionym pięknie?
Co powoduje że dzieła wielkich artystów zachwycają maestrią wykonania i wieloma warstwami. Nie mamy na myśli tylko warstwy Treści związanej z literaturą, opowieścią, anegdotą. Nie mamy na myśli nagannego zjawiska, gdy ekscytuje tylko wartość handlowa dzieła i wyjątkowość życia twórców, czy samo istnienie cyganerii artystycznej. Zwłaszcza tego dzieła historycznie osadzonego w przeszłości i dotyczącego wielkiego nazwiska znanego artysty.
Co prawda często wartość dzieła ogólnie przyjęta nie musi się do końca pokrywać z wartością rzeczywistą- artystyczną, ale należy przyjąć, że to co jest uznane za wielkie takie właśnie jest. A różnice w ocenie wielkich dzieł czy kierunków są jednak drobne.
To oddziaływanie dzieł wielkich przeszłych i współczesnych a uznanych przez świadomość zbiorową (głownie przez specjalistów) następuje po czasie żywota twórcy lub istnienia kierunków i nurtów. Obiektywnie są te dzieła zweryfikowane mimo nie dostrzeżenia jakichś odłamów nurtów lub mniejszego docenienia niektórych twórców. To co w historii wartościowe należy uznać za takie właśnie. Jak może być bez wartości tak wysoce zorganizowane zjawisko jak tworzenie w przeszłości, po kolei, w wielu warstwach np. dzieł malarstwa renesansowego będących odbiciem nadprzyrodzonego i o nie wysłowionym pięknie?
Subskrybuj:
Posty (Atom)




