czwartek, 25 stycznia 2018

Granica podziału; biel- czerń, papier, A3

Włodzimierz Trawiński "Pejzaż" tempera, kredki, A4, 2017 r.

wtorek, 23 stycznia 2018

Włodzimierz Trawiński "Pejzaż" tempera, kredki, A4, 2017 r.

Uprzestrzennienie płaszczyzny, papier, A4

niedziela, 21 stycznia 2018

Uprzestrzennienie płaszczyzny, papier, A4

poniedziałek, 15 stycznia 2018

Leonardo da Vinci „Ostatnia Wieczerza”, malarstwo freskowe, 4,6x8,5 m, 1495-1498 r., Bazylika Santa Maria delle Grazie, Mediolan

Leonardo da Vinci „Ostatnia Wieczerza”

Lepiej powiedzieć w przypadku tego malowidła o tym jakimi zabiegami czysto formalnymi Leonardo przekazuje idee i opowieść chrześcijańskiego ważnego wydarzenia, niż skupiać się tylko na Treściach. Jeżeli przyjrzymy się nie tylko znanym "ujęciom" w rodzaju wyglądu postaci, domniemanej androgeniczności jednej z nich, czy wyrazowi psychologicznemu twarzy Chrystusa itd., to jakoś nie czujemy pełni poznania. Czekamy na jakieś odkrycia i nic. Już lepiej przyjąć to że podobno w kielichach na stole odbijały się w pierwotnej postaci świeżego fresku jakieś obrazy i jest to przykład dodatkowej iluzji przestrzeni poza tą jaką jest malarstwo na płaskim.
 I wcale nie było by dziwne gdyby Leonardo zastosował kolejną drobna tajemnicę będącą jednak tylko dodatkiem do Formy niosącej Treść, Ideę. Ten sposób przedstawiania przestrzeni to przykład  obowiązującego  w renesansie ujęcia w perspektywie malarskiej dla perspektywy zbieżnej równoległej centralnej. Tam też  w centrum znajduje się akcent główny- jako różnica walorowa jasnego światła z tył i głowy Chrystusa z przodu, ciemniejszej niż to najdalsze tło. Punkt zbiegu (czy jedyny?) znajduje się w tym samym miejscu na głowie Chrystusa. Liczne zabiegi formalne do których można tez dodać malarstwo światłocieniowe, zróżnicowanie planów jasne- ciemne z przodu (inaczej niż w baroku), czy odkryte- przesłonione, gra kierunków postaci  itd. podbijają jeszcze wagę opowieści tej sceny tak istotnej. W literackich interpretacjach sztuki plastycznej nie należy zapominać że jest to ciągłe obraz plastyczny czyli do oglądania. A w tym przypadku zamiast używać  tylko opowieści wydobytej ikonicznym znakiem, symbolem i poza tym naśladowniczo  do natury przestrzeni autor połączył  wiele elementów we wszystkich możliwych wymiarach dostępnych malarzowi i stworzył kolejne arcydzieło będące ponadczasowym i sakralnym przedstawieniem.

niedziela, 14 stycznia 2018